Wzorzec rasy
Wzorzec FCI nr 146 /02.04.1997/F

RHODESIAN RIDGEBACK

Wzorzec dostarczony przez Związek Kynologiczny Afryki Południowej i Kennel Club Zimbabwe.
Pochodzenie: Afryka Południowa
Data publikacji oryginalnego wzorca: 10.12.1996
Użytkowość: W wielu rejonach świata rhodesian ridgeback jest jeszcze używany, jako pies myśliwski.
Przede wszystkim jednak ceniony jest, jako pies stróżujący i przyjaciel rodziny.
Klasyfikacja FCI: grupa 6 Psy gończe, posokowce i rasy po krewne. Sekcja 3 Rasy pokrewne.
Nie podlega próbom pracy.

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY:
Rhodesian jest obecnie jedyną rasą psów pochodzącą z Afryki Południowej. Jego przodkowie pochodzą z Cape Colony z Południowej Afryki, gdzie krzyżowane były z prymitywnymi psami miejscowymi, półudomowionymi psami myśliwskimi Hotentotów o charakterystycznej prędze na grzbiecie. Rhodesian ridgeback, czyli „pie na lwy” polowały zwykle w grupach, a ich dawnym zadaniem był właśnie pościg za zwierzyną, przede wszystkim za lwami, głoszenie zwierzyny i utrzymanie jej w miejscu, aż do przybycia myśliwego, co wymagało dużej zręczności.
Pierwszy wzorzec, zainspirowany wzorcem dalmatyńczyka został zredagowany w 1922 ro ku przez F.R. Barnes’a w Bulawayo w Rodezji. Został on przyjęty przez Związek Kynologiczny Południowej Afryki w 1926 roku.

WRAŻENIE OGÓLNE:
Rhodesian ridgeback jest psem harmonijnie zbudowanym, mocnym, muskularnym, zręcznym i aktywnym, o harmonijnej sylwetce, bardzo wytrzymałym i szybkim. Główny akcent w jego wyglądzie położony jest na zręczność i elegancję, budowa powinna być zdrowa, bez jakichkolwiek oznak ciężkości.
wzorzec rasy rhodesian

Charakterystyczną cechą rasy jest pręga grzbietowa utworzona przez włos rosnący w odwrotnym kierunku niż pozostała część okrywy włosowej. Pręga ta, czyli ridge stanowi wyróżnik rasy. Jest ona wyraźna i symetryczna, zwęża się w kierunku zadu. Powinna zaczynać się tuż za łopatkami i ciągnąć się aż do guzów biodrowych. W jej obrębie muszą znajdować się dwie korony, identyczne i symetrycznie położone, których tylna krawędź nie powinna wychodzić poza 1/3 długości całej pręgi. Szerokość pręgi może dochodzić do 5 cm.
 
Przykłady prawidłowej pręgi                                                                                                                                                                                      
 
rhodesian hodowla
Przykłady nieprawidłowej pręgi:
 
hodowla rhodesian
 
ZACHOWANIE - TEMPERAMENT:
Pies dumny, inteligentny. Zachowuje się z rezerwą wobec obcych, ale nie powinnien okazywać agresji ani być lękliwy.

GŁOWA:

Mózgoczaszka:
Czaszka powinna być długa (szerokość czaszki między uszami i odległość od guza potylicznego do stopu i od stopu do wierzchołka nosa są jednakowe). Płaska, szeroka między uszami. Kiedy pies jest spokojny, na głowie nie widać zmarszczek. Stop powinien być wyraźnie, ale nie przesadnie za znaczony.

Trzewioczaszka:
Nos czarny lub brązowy. Jeżeli oczy są ciemne wierzchołek nosa musi być czarny, jeśli oczy są bursztynowe musi być brązowy. Kufa długa, głęboka i mocna. 
Wargi: linia warg jest wyraźnie zaznaczona, wargi dobrze przylegają do szczęk. 
Szczęki/uzębienie: szczęki mocne, idealny zgryz nożycowy, uzębienie pełne, siekacze górne ściśle zachodzą na siekacze dolne; siekacze osadzone są prostopadle do szczęk. Zęby dobrze rozwinięte, w szczególności kły. Policzki dobrze rzeźbione. Oczy umiarkowanie rozstawione, okrągłe, błyszczące i żywe, o inteligentnym wyrazie. Ich kolor harmonizuje z umaszczeniem. Uszy osadzone dość wysoko, średniej wielkości i dość szerokie u nasady. Stopniowo zwężają się, a ich koniec jest lekko zaokrąglony. Noszone są płasko przy głowie.

SZYJA:
Dość długa, mocna, bez podgardla. Grzbiet mocny. Lędźwie mocne, muskularne i lekko wysklepione. Klatka piersiowa niezbyt szeroka, ale głęboka i pojemna; jej dolna linia sięgando łokci. Przedpiersie uwydatnione. Żebra umiarkowanie wysklepione, nigdy beczkowate.

OGON:
Mocny u nasady, zwężający się ku końcowi, nie gruby, średniej długości. Nie powinien być osadzony ani zbyt wysoko, ani zbyt nisko. Noszony lekko zagięty ku górze, ale nigdy nie zakręcony.

KOŃCZYNY:
Kończyny przednie idealnie proste, mocne, o mocnym kośćcu. Łokcie przylegają do klatki piersiowej. Widziane z profilu są szersze niż widziane z przodu. Śródręcza mocne, lekko pochyłe. Łopatki ukośne, wyraźne i umięśnione, zdradzające szybkość. Łapy zwarte, zaokrąglone o wysklepionych palcach i mocnych, elastycznych opuszkach. Łapy chronione są włosem rosnącym między palcami i opuszkami. Kończyny tylne: mięśnie mocne i wyraźnie zarysowane; stawy kolanowe dobrze kątowane, stawy skokowe mocne, śródstopia dość krótkie.

RUCH:
W ruchu kończyny prowadzone są równolegle, chody swobodne i energiczne.

OKRYWA WŁOSOWA:
Włos krótki i gęsty, o gładkim, błyszczącym wyglądzie, nie jest ani wełnisty, ani jedwabisty. 

UMASZCZENIE:
Od jasno pszenicznego do czerwono płowego. Dopuszczalne są niewielkie białe znaczenia na przedpiersiu i palcach, ale nadmierna ilość bieli na przedpiersiu, na brzuchu lub na łapach wyżej niż palce, stanowi wadę. Ciemna kufa i uszy są dopuszczalne. Jakiekolwiek czarne włosy rozsiane na tułowiu i łapach są zdecydowanie niepożądane.

WZROST i WAGA:

Wysokość w kłębie: (pożądana)
- psy 63 - 69 cm (25 - 27 cali),
- suki 61 - 66 cm (24 - 26 cali).

Waga: (pożądana)
- psy 36,5 kg (80 funtów angielskich),
- suki 32 kg (70 funtów angielskich).

WADY:
Wszelkie odchylenia od powyższego wzorca powinny być traktowane, jako wady obniżające ocenę w zależności od stopnia ich nasilenia.

UWAGA:
Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie umieszczone w worku mosznowym.
 

http://www.zkwp.pl/zg/wzorce/146.pdf 
 
stat4u Tworzenie stron www.stronki.pl strzałka do góry
Google Plus